Monday, August 17, 2009

es ist klar...

der regen wäscht auf jeden fall weg was war...

und es erscheint mir überall schenkt er auch neues leben,

'ne neue chance für jeden,

wenn sonnenlicht durch wolken bricht

wie nach 'nem sommerregen...

Die Fantastischen Vier

''Sommerregen''

Friday, June 26, 2009


But Billy Jean is not my lover

and the kid is not my son...

Saturday, June 13, 2009

απο καπου αλλου

η ψυχη μου ειναι μωβ.
κι ας ζουν μοναχα εφτα φορες, εγω θα ζησω δεκα.
με του ομηρου τις γατες θα γυρνω σε παραμυθια διχως ονομα,
που δεν θα τα ξερει ακομη κανεις.
γιατι το κλαμα της εβδομης, απ την πρωτη ξεκινα,
και ως το απειρο εκτεινεται.
απ την πτωση, ως τη θεωση, απ τη μυγα στο βουνο.
απο του μωρου το βλεμμα, ως το γκριζο τ ουρανου.
ως την ακρη της τρελας θα σε παω, αν μου δωσεις μια σου ζωη.
αν βασταξεις να χωρεσεις στη ψυχη σου μια στιγμουλα
ολης της γης το βασανο, ολης της γης τον πονο.
θα στον κλεψω απο το χωμα της σιβηριας,
απο τη σκονη της σαχαρας.
τον παγο του πολου θα σου φυσηξω στα μαλλια, 
και τα μουδιασμενα κοραλλια θα σου φορεσω δαχτυλιδια.
γιατι εμαθες να ζεις χωρις αυτα.
κι ειναι κριμα.

Wednesday, June 10, 2009

Τρελό

Συνέβη στο Παρίσι πρόσφατα και μπορεί να συμβεί και αλλού. Μερικές εβδομάδες πριν, στον κινηματογράφο, μια κοπέλα αισθάνθηκε κάτι στο κάθισμά της. Όταν σηκώθηκε να δει τι ήταν, είδε μια βελόνα να βγαίνει από το κάθισμα με ένα συνημμένο 'εσείς μολυνθήκατε μόλις από το HIV. ' 

Το κέντρο ελέγχου ασθενειών (στο Παρίσι) εκθέτει πολλά παρόμοια γεγονότα από πολλές άλλες πόλεις. Όλες οι δοκιμασμένες βελόνες ήταν θετικό HIV. Το κέντρο επίσης αναφέρει ότι οι βελόνες έχουν βρεθεί στους διανομείς μετρητών, σε δημόσιες τραπεζικές μηχανές. Ζητάμε ο καθένας να προσέχει όταν αντιμετωπίζει τέτοιου είδους καταστάσεις. Όλες οι δημόσιες καρέκλες, τα καθίσματα πρέπει να επιθεωρούνται με προσοχή πριν από κάθε χρήση. Μία προσεκτική οπτική επιθεώρηση πρέπει να είναι αρκετή. Επιπλέον, ζητούμε ο κάθε ένας από σας να περάσει αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέλη της οικογένειάς του και των φίλων του.

Πρόσφατα, ένας γιατρός έχει διηγηθεί μια κάπως παρόμοια περίπτωση που συνέβη σε έναν από τους ασθενείς του στον κινηματογράφο Priya στο Δελχί. Ένα νέο κορίτσι, που επρόκειτο να παντρευτεί σε μερικούς μήνες, τσιμπήθηκε, ενώ παρακολουθούσε έργο στον κινηματογράφο. Η ετικέτα με τη βελόνα είχε μήνυμα 'υποδοχή στον κόσμο της οικογένειας HIV. Αν και οι γιατροί είπαν στην οικογένειά της ότι απαιτούνται περίπου 6 μήνες πριν ο ιός γίνει ισχυρός για να αρχίσει το επιδρά στον οργανισμό και ότι ένα υγιές θύμα θα μπορούσε να ζήσει περίπου 5-6 έτη, το κορίτσι πέθανε σε 4 μήνες.

Όλοι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις δημόσιες θέσεις. Σκεφτείτε ακριβώς τη διάσωση μιας ζωής με την αποστολή αυτού του μηνύματος. Παρακαλώ, δώστε μερικά δευτερόλεπτα του χρόνου σας και στείλτε αυτό το e-mail σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορείτε.'

Νάσια Φωτσίου
Λειτουργός Εκτελεστικής Γραμματείας 
Αντιναρκωτικού Συμβουλίου Κύπρου

Thursday, April 30, 2009

Ιεριχώς

Σε σένα μιλάω, ακούς, σε σένα εκεί
Που μόλις ξύπνησε η αυγή, ανάδεψες σιγά το πέπλο
Και σαν της Ιεριχούς το ρόδο αναδιπλώθηκες δειλά.

Που όλον τον κόσμο 'χες γυρίσει για να βρεις από το τίποτα μιλιά
Και με συνάντησες εδώ, σε μια έρημο από ανθρώπους
Με τα μάτια σου να λες φυλαχτά από άλλους τόπους.

Που με γέμισες ορμές να ξετυλίξω το κουβάρι
Και ν' ανοίγω άλλο ένα συρτάρι, με τη σκέψη μου στο χτες.

Μα τα χρώματα θ' αλλάξουνε, θα δεις,
Ζωντανά θα γίνουν, φωτεινά λαμπαδιασμένα,
Φωτιά δώσε στην ώχρα και στο θάνατο φωτιά.

Σαν τη φωτιά που τον φοίνικα αργά σκοτώνει
Μα αυτός απτόητα ξανά από τις στάχτες μέσα αναβιώνει
Και δίνει εικόνα για αύριο και χτες, για το λευκό σου και το μαύρο
εξαπολύοντας ευχές,
Έτσι λοιπόν κι εδώ εσύ, πού 'σαι ελπίδας λείψανο και ζωής απομεινάρι
Μη ζεις μακριά αποκομμένος απ' της φωτιάς σου το κλωνάρι.

Μα όπως το αστέρι φέγγει και η γη όπως γυρνά
Έτσι και η ζωή σε παίρνει δε σ' αφήνει μια φορά
Να γυρνάς αέναα να σπέρνεις της ζωής τη σκέψη
Αγνοώντας του κόσμου την διχόνοια και την δειλή τη λέξη. 

Όνειρο γίνε και πράξη φωτείνη
Να προχωράς γοργά με τόλμη και ορμή
Ηλίου αποστολική εκπομπή η εικόνα σου
στη διφορούμενη υστεραία.


Jimank1hc - Sophia

Tuesday, April 28, 2009

Jericho Rose - the undying














                                                             ... και ξανά απ' την αρχή...





Tuesday, March 24, 2009

Deins und Meins


nein, behalte deine tränen für dich, ich will sie nicht sehen.
vergiss es, nein.
ich werde dir nicht verzeihen.
du kannst weinen, heulen, schreien.
meine ohren werden taub sein, und meine augen blind.
ja und mein herz...
das wird natürlich kalt sein, so wie du es wolltest.
kalt und gefühllos. leer.
du wirst vor mir knieen und mich anschauen.
ich werde zurückschauen. einfach so.
apathisch und verletzt zugleich.
was hast du nur aus mir gemacht...
ich dachte keiner würde mich verwandeln.
doch ich hatte mich in dir geirrt.
du warst anders. du hattest macht über mich.
und ich..
ja ich war hilflos in deiner gegenwart.
doch in diesem moment der verzeihung,
jetzt werde ich hart bleiben.
so wie du es warst.
distanziert und blind.
in meinen augen wird sich nicht eine einzige träne bilden.
doch aus deinen wird das leid zu lesen sein.
dein innerstes wird sich binden und entblößt an die oberfläche dringen.
vielleich wird es sogar an deiner wange herabkullern
und eine salzige spur bis zu deinem kinn ziehen.
und dann wird es, dein schwarzes leid, ungehemmt zu boden fallen.
und direkt auf meinem liegen.

Friday, February 20, 2009

Το Σκάκι


Μουσική - Στίχοι: Παπαδημητρίου Δημήτρης - Αναγνωστάκης Μανώλης
Ερμηνεία: Γεράσιμος Ανδρεάτος
 
Έλα να παίξουμε...
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου
Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη
 
Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει από καιρό πριν από μένα
 

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει
δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις
 
Έλα να παίξουμε...
Ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω
Τραβάνε μπρος σκυφτοί δίχως καν όνειρα
 
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω...
 
Έλα να παίξουμε...
Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...

Sunday, February 15, 2009

5 minuten


ich sah ihn an. er lächelte nicht zurück wie üblich. er sah weg und sprach mit harter stimme
warum wolltest du dass ich komme?
damit ich dich sehe, ich vermisse dich
er sah immernoch von mir weg
ich stellte mich in sein blickfeld, zögernd
und?
jetzt sah er mich an, ein funken schwärze in seinem blick, ich hatte ihn nie zuvor gesehen
das hättest du dir früher überlegen sollen
ich wollte ihn umarmen und trösten. sagen dass nicht alles falsch war, dass es noch mehr von mir gab das er noch nicht kannte
ich berührte seine hand
er saß steif da
zuckte mit den augen und sah wieder fort
was tust du? schau mich an!
ich wollte wieder fluchen doch das mochte er nicht
ich fluchte in gedanken
hör zu, sag mir ob ich gehen soll
ja. geh.
das war heftig, das ging zu schnell
hör auf!
geh. ich habs dir gesagt.
nein
geh
meine hand klatschte gegen sein gesicht
ungewollt
er funkelte mich an
geh. jetzt
nein!
ich ließ den tränen freien lauf und fiel
ließ mich fallen
fang mich auf, bitte, fang mich auf
er fing mich auf
zart
sanft
stark
beschützend
er hielt mich fest
ich ließ den kopf hängen
er suchte meinen blick und küsste mich
lange
es tat weh
sehr weh
er drückte mich an sich
feste
und flüsterte mir ins ohr
und jetzt geh.


Sunday, November 30, 2008

Το πρώτο γερμανικό..

Und dann kamst Du plötzlich in mein Leben.

Keine Ahnung vor wem ich mich zuerst verstecken soll.. Soll ich mich überhaupt verstecken? Es klingt so lächerlich. Mein Leben hat sich verändert, alle Klischees haben sich auf einmal im Hier und Jetzt versammelt, und warten alle angespannt auf etwas, das ich nicht deuten kann.

Wo bist Du gewesen, und wo war ich? Wo bin ich jetzt? Wo soll ich anfangen, und vor allem, wie?

Zu viele Fragen, Antworten sehe ich keine. Vielleicht ist zum ersten mal seit langer Zeit das Glück auf meiner Seite, das hoffe ich so sehr.

Doch ich traue mich nicht, es auszuleben, habe Angst, es könnte was schief gehen.

Doch wie soll ich es herausfinden, wenn ich mich nicht traue?

Solange ich nur im Kamillenduft bade, ohne nach ihm zu greifen, werde ich immerzu von Kamillenblüten träumen, und nichts hasse ich mehr als träumen ohne zu leben.

Vielleicht ist morgen der Kamillenduft stärker und ich greife nach den Blumen.

Friday, November 21, 2008

Κάτι μικρά ταξίδια


Όχι δεν το περίμενα.

Με τίποτα δε το πίστευα όταν έμπαινα στο αεροπλάνο ότι θα μου έλειπε τόσο πολύ  η πατρίδα μου. Το νησάκι μου, το σπίτι μου, οι άνθρωποι που αγαπώ.

Ότι θα έμενα ως τα χαράματα μπροστά στη τηλεόραση για να δω ένα ντοκιμαντέρ για το τόπο μου, που κατά τύχη ανακάλυψα.

Και ότι θα με πιάνουν τα κλάματα βλέποντας τις γνωστές εικόνες, τα ίδια αυτά μέρη που είχα χρόνια ολόκληρα μπροστά στα μάτια μου και δεν τους έδινα σημασία από συνήθεια.

Τώρα είμαι εδώ, ως το ξημέρωμα θα έχει χιονίσει, θα φυσάει αέρας κρύος και θα ανακατέβει τα μαλλιά μου καθώς θα μπαίνω στο μετρό, η παγωνιά των άγνωστων προσώπων γύρω μου θα ανακατέβεται με τις οικείες μυρωδιές των νέων φίλων μου, το βλέμμα θα θαμπώνει ασυναίσθητα καθώς θα ψάχνω στον ουρανό για ένα κομματάκι μπλε...

Κι όσο με σηκωμένα τα μανίκια θα παλεύω να κόβω μακέτες και όσο οι συμφοιτητές θα φτιάχνουν τσάι από αυτοσχέδιες τσαγιέρες, όσο οι καθηγητές θα μας εξηγούν την απστρακτοποίηση του δέντρου, εγώ θα κλέβω στιγμές και θα ταξιδεύω στο Αιγαίο, και το νησί μου θα με περιμένει...

Saturday, September 27, 2008

Η ...τυφλή Δικαιοσύνη


Παίρνω για άλλη μια φορά την ώθηση από το μπλογκ του Δημήτρη, ο οποίος δημοσίευσε την παρακάτω ανάρτηση, έτσι ώστε η ιστορία που θα διαβάσετε να "ταξιδέψει" όσο γίνεται πιο μακριά...


ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ...ΦΟΙΤΗΤΗΣ

Στα 13 του χρόνια η απώλεια του πατέρα του άλλαξε δραματικά τις ισορροπίες της ζωής του.
Γύρω στα 20 του χρόνια "έμπλεξε" με τα ναρκωτικά.
Αργότερα ήρθε το χαρτί κατάταξης στο στρατό και ακολούθησε μια θητεία κάπου μεταξύ στρατιωτικού νοσοκομείου, ψυχιατρείου και σκοπιάς.
Τελικά συνελήφθη έχοντας στην κατοχή του πσοσότητα χασίς και χαπιών και οδηγήθηκε στις Φυλακές Ανηλίκων Αυλώνα.
Εκεί ο 24χρονος σήμερα Βασίλης αποφάσισε να απεξαρτηθεί με μοναδικούς συμπαραστάτες στον δύσβατο αυτό δρόμο κάποιους συγγενείς του και τους συγκρατούμενούς του.
Παράλληλα αποφασίζει να συνεχίσει το σχολείο και παρακαλουθεί το αντίστοιχο πρόγραμμα των φυλακών χωρίς να χάσει ούτε διδακτική ώρα.
Αποφασίζει να δώσει πανελλαδικές εξετάσεις και πετυχαίνει στο τμήμα Λογιστικής της Σ.Δ.Ο του Τ.Ε.Ι Καβάλας.
Μαλιστα η διοίκηση του Τ.Ε.Ι., προς τιμήν της, ενδιαφέρεται για αυτόν, στέλνοντάς του τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την εγγραφή του και τα πρώτα βιβλία.
Ξαφνικά όμως το όνειρο θαμπώνει, αφού το δικαστήριο σε πρώτο βαθμό καταδικάζει τον Βασίλη σε 15ετή κάθεριξη, χωρίς να του αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό, ούτε του πρότερου έντιμου βίου, ούτε του ότι ήταν ο ίδιος χρήστης, ούτε καν της προσπάθειας που έκανε ό ίδιος μέσα στη φυλακή να απεξαρτητοποιηθεί και να συνεχίσει τις σπουδές του.

"Θέλω να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω, όμως τα έχουν καρφώσει στο έδαφος"

δηλώνει μέσα από το κελί του στις φυλακές Διαβατών ο 24χρονος Βασίλης, που ακόμα θυμάται τη χαρά των συκγρατουμένων του όταν έμαθαν πως πέτυχε στις πανελλαδικές και του φώναζαν "γεια σου φοιτητή", ίσως και γιατί έβλεπαν στο πρόσωπό του ένα πρότυπο και για τους ίδιους...
Πριν από 11-12 χρόνια έδινα ο ίδιος πανελλαδικές, υποψήφιος της τρίτης δέσμης.
Στο βιβλίο της ιστορίας δέσμης, στην ενότητα του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού υπήρχε ένα κεφάλαιο που αναφερόταν στον Ιταλό διαφωτιστή Cesare Beccaria, ο οποίος στο έργο του "Dei Delitti e delle Pene (Περί Εγκλημάτων και Ποινής) υποστήριζε πως

"σκοπός της ποινής πρέπει να είναι ο σωφρονισμός και όχι η εκδίκηση..."

Αλήθεια οι σημερινοί δικαστές, παλαιοί τριτοδεσμίτες το θυμούνται;;;
Γιατί κατά την ταπεινή μου άποψη ο Βασίλης σωφρονίστηκε και το έχει ήδη αποδείξει....
Τουλάχιστον ας διορθωθεί το λάθος στο Εφετείο, για να μην αδικηθεί μια μεγάλη προσπάθεια ενός συνανθρώπου μας.

(πηγή είδησης: ρεπορτάζ Κ.Κουκουμάκα, εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ)

Saturday, August 30, 2008

Μετά από καιρό...

Είπα να γράψω πάλι κάτι, κι ας λείπει η απαιτούμενη έμπνευση.
Γιατί αν περιμένω πότε θα της καπνίσει της κυρίας έμπνευσης να περάσει από τα μέρη μας, ζήτω που καήκαμε!
Τί γράφει λοιπόν κάποιος που δεν έχει ιδέες??
Βλακείες, όπως εγώ αυτή τη στιγμή.

Το μόνο νέο που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας - κι αυτό λόγω πληροφόρησης μόνο - είναι ότι σε λίγο καιρό θα έχουμε την τιμή να καλωσορίσουμε στη μπλογκογειτονιά μας ένα νέο μέλος, το οποίο - αν κρατήσει την υπόσχεσή του - θα μας περιγράψει πως βίωσε την περασμένη χρονιά, τι απίστευτες επιπτώσεις είχε πάνω του όλο αυτό το ελληνικό *****σύστημα που λέγεται Παιδεία.
Γιατί το πέρασε με τρόπο διαφορετικό από τους περισσότερους ή τουλάχιστον έτσι θέλω να ελπίζω - για τους περισσότερους।
Πιθανόν πολλοί από εσάς να τα έχετε ζήσει όλα αυτά, να τα έχετε προσπεράσει και να πείτε "Ωχ... Άλλο ένα πληγωμένο μαθητούδι!".
Πολύ πιθανόν. Όμως μπορεί το συγκεκριμένο μαθητούδι μέσα από τις εμπειρίες του να μπορέσει να δώσει συμβουλές στα μαθητούδια που ακόμα δεν πέρασαν σ' αυτήν την περιβόητη "τελική ευθεία" των ****εξετάσεων - συγχωρήστε μου τα αστεράκια.
Ελπίζω λοιπόν η υπόσχεση που δώθηκε για τη δημοσίευση εκείνων των εμπειριών να κρατηθεί και μαζί μ' αυτό να ξεπεραστεί πλέον πλήρως εντελώς και ριζικά όλο αυτό το βάσανο.
Γιατί περί βασάνου πρόκειται.

Sunday, August 3, 2008

I love Lenny

Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός Lenny είσαι φοβερός

Friday, July 11, 2008

Παιχνιδάκι Νο... ούτε που ξέρω

Είδα να κυκλοφορεί πάλι ένα μπλογκοπαίχνιδο και -αν και απρόσκλητη- θα συμμετάσχω!
Πρέπει, λέει, να δώσω 10 άχρηστες πληροφορίες για τον εαυτό μου. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι χρήσιμες ή άχρηστες, αλλά τέλοσπάντων..

1. Μ' αρέσουν οι σταφίδες με επικάλυψη σοκολάτας

2. Αν μ' αφήσεις, μπορώ να κοιμηθώ ως το μεσημέρι

3. Στο μπάνιο τραγουδάω

4. Μου αρέσουν τα μαστορέματα

5. Απο επιτραπέζια κυρίως ο γκρινιάρης, η μονόπολη και το τάβλι. Παλιά το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν τα Λέγκος.

6. Πριν λίγες μέρες "ανακάλυψα" το κραγιόν

7. Έχω δυο γάτες, τη Λούσυ και τον Ραμσή

8. Στα φαγητά τρελαίνομαι για σάλτσες

9. Δε πίνω, δε καπνίζω, δε μεθάω!

10. Ξέρω απ' έξω όλα τα τραγούδια της Φλορισιέντας - ξεφτίλα ε??

Ας καλέσω με τη σειρά μου τον Κούκω (όταν βρει χρόνο :) ), την Paz και τον Πρέσβη να μας πουν 10 "άχρηστα" πράγματα για τον εαυτό τους. Α! Και ο κύριος Mourojohnny μπορεί να συμμετέχει αν θέλει!

Thursday, July 3, 2008

Ένας αλλιώτικος Δάσκαλος

Γεια σου Δάσκαλε...
Τελευταία μας "συνάντηση" σήμερα.
Όλα έγιναν όπως πάντα, όπως από τότε που ήρθα για πρώτη φορά στο ντόζο μας και με τα φοβισμένα μου δέκα χρόνια σε κοίταξα κατάματα όταν με ρώτησες πώς με λένε και σου είπα "Σοφία".
Ελπίζω όχι μόνο να σε λένε Σοφία, αλλά να έχεις και σοφία, μου είπες και με το χέρι έδειξες πρώτα το κεφάλι κι έπειτα την καρδιά..

Και βάλθηκα να σου αποδείξω πως, ναι, ακόμα κι αν δεν την είχα ακόμα αυτή τη σοφία, θα την αποκτούσα μια μέρα.

Σήμερα κατά κάποιο τρόπο χώρισαν οι δρόμοι μας.
Ποτέ δεν το 'χα στ' αλήθεια καταλάβει πόσο πολύ δέθηκα μαζί σου.

Δάσκαλε, δεν μου έμαθες απλά μια Τέχνη.
Ήταν πολύ περισσότερο.
Μέσα από χιλιοκαμωμένες τεχνικές και συνεχώς επαναλαμβανόμενες κινήσεις, είδα μπροστά μου να ξεδιπλώνεται το θαύμα της ανθρώπινης δύναμης.
Άρχισα λοιπόν να βλέπω μέσα μου μια δύναμη, που ούτε φανταζόμουν πως υπήρχε.
Θυμάμαι, όταν βγήκε η πρώτη κραυγή από το λαιμό μου, για μια στιγμή τρόμαξα με τον εαυτό μου.
Στ' αλήθεια ήμουν εγώ αυτή;
Εγώ που ντρεπόμουν να μιλήσω;
Εγώ, που φοβόμουν και τη σκιά μου;

Δάσκαλε, σου χρωστάω πολλά.
Δεν είχα σκεφτεί ως τώρα πως θα ήταν η μέρα που θα έφευγα από εδώ, και κατά συνέπεια από εσένα.

Τώρα το συνειδητοποιώ, ήσουν... είσαι σαν δεύτερος πατέρας για μένα.
Χάρη σε σένα έμαθα να έχω περισσότερη υπομονή, να επιμένω παρά τις δυσκολίες, να πολεμώ, να μοιράζομαι, να πιστεύω στον εαυτό μου, στις δυνατότητές μου, να αισθάνομαι καλά ακόμα και κατάκοπη και καταϊδρωμένη.

Ένα πράγμα μου έχει μείνει πιο βαθιά από όλα τ' άλλα:
Πάντα μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο από αυτό που περίμεναν οι άλλοι από σένα, πάντα, εκεί που λές "δεν πάει άλλο", πάντα πάει λίγο ακόμα, με λίγη ακόμη προσπάθεια και θέληση.

Ναι Δάσκαλε, γι' αυτό όταν μου ευχήθηκες "Καλή τύχη στη ζωή σου, είμαι σύγουρος ότι θα βρεις το δρόμο σου", όταν μου το είπες, γι 'αυτό έβαλα τα κλάματα.
Από τον ορίζοντα που άνοιξες αυθόρμητα μπροστά μου, από την αισιοδοξία και την πίστη σου σε μένα, στη Σοφία.

Κι επειδή στο τέλος μου είπες " Και πού ξέρεις, ίσως να τα ξαναπούμε κάποτε", γι' αυτό θα σου πω ένα μεγάλο "Ευχαριστώ", για όλη μου η ζωή θα είσαι ο Δάσκαλός μου, ο Σενσέι μου, όσους άλλους και να συναντήσω στη ζωή μου.
Πάντα θα σ' ευγνωμονώ.

Friday, June 27, 2008

Προόθισι μινίματοσ

Πέρνο το θάροσ να διμοσιέφσο εδό μία ανάρτισι του Διμίτρι, που ομολογό ότι μου έκανε τεράστια εντίποσι.
Μιν αναροτιέστε προσ τί όλα αφτά τα ορθογραφικά μου - απλά διαβάστε!



"Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου.
Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως τροφή για σκέψη τα εξής:

1. Να καταργηθούν τα γράμματα η και υ και να αντικατασταθούν από το γράμμα ι.

2. Να καταργηθεί το γράμμα ω και να αντικατασταθεί από το γράμμα ο.

3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής:
αι σε ε
ει σε ι
οι σε ι
υι σε ι
αυ σε αβ
ευ σε εφ

4. Να καταργηθεί η χρήση του γγ και να αντικατασταθεί από το γκ.

5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα ς και να αντικατασταθεί από το γράμμα σ.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το ου).
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη, ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας."

Παρακαλώ να το προωθήσετε, ώστε να δείξουμε πως αυτή η προχωρημένη για αυτούς ιδέα είναι ανθελληνική και θα μας καταστρέψει!
Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:
"Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ."

Όχι δε με πιάνει κάποιος ξαφνικός υπερπατριωτισμός. Ούτε μου βγαίνει η διάθεση να εκστομίσω τίποτα εθνικιστικές πατριδοκάπηλες κορώνες...
Κάποιες απορίες μόνο μου προκαλεί το εν λόγω κείμενο...και θέλω να τις παραθέσω:
1.Μπορείτε να διανοηθείτε την συγκεκριμένη ανάρτηση με το νέο τρόπο γραφής που προτείνει ο Κύπριος ευρωβουλευτής και τι εντύπωση θα σας προκαλούσε;;
2.Σε μια εποχή που ένας ειδήμων των υπολογιστών, ο Bill Gates, προβλέπει ότι το μέλλον της κωδικοποιήσης στον προγραμματισμό των Η/Υ θα βασίζεται στην ελληνική γλώσσα ακριβώς εξαιτίας της πολυμορφίας της γραφής της,τι αξία μπορούν να έχουν προτάσεις σαν αυτή του Κύπριου ευρωβουλευτή;;
3.Αφού κάνει μια τέτοια πρόταση γιατί δεν την εξελίσσει περισσότερο...π.χ αντικαθιστώντας το ελληνικό με το λατινικό αλφάβητο,τα γνωστά σε όλους μας greeklish;; Εν κατακλείδι....δεν θέλω να σχολιάσω περισσότερο...άλλωστε όπως είχε πει κάποιος, κάπου κάποτε:
Ποτέ μην λογομαχείς με έναν ηλίθιο...θα σε ρίξει στο επίπεδό του και θα σε κερδίσει λόγω εμπειρίας!!!


Κι ένα δικό μου σχόλιο:
Η Τρέλα Δεν Πάει Στα Βουνά, Πάει Στις Πεδιάδες!!

Tuesday, June 24, 2008

Αποτελέσματα

Πήγα σήμερα να τα πάρω.
Και ιδού:

Έκθεση 18 (τρεις βαθμολογητές, ποιός τη χάρη μου!)
Μαθηματικά Γενικής 19.5
Προγραμματισμός 19.8
Φυσική 19.5
Διοίκηση 18.2

και...

...

ΚΑΙ...

...

...

!!!

Μαθηματικούλια Κατεύθυνσης 10.5

Καλό εεεε????
:)

Wednesday, June 18, 2008

Ένα τεράστιο... "ΟΥΦ"!!

Ουφ!
Τέλειωσε το σχολείο.
Ουφ!
Σήμερα δεν έβαλα ξυπνητήρι, για πρώτη φορά στα λυκειακά χρονικά!
Το αποτέλεσμα: η ώρα 13:07.
Η κατάριψη όλων των ρεκόρ μου, είμαι περήφανη για τον εαυτό μου, χεχε...

Και τώωωωωωρα????
Τι να κάνω??
Μαμά, καμιά ιδέα??

Τί?? Δεν πειράζει που παρακοιμήθηκα? Μαμά, είσαι καλά?
Α ναι, το ξέχασα, δεν έχω τίποτα να κάνω!
Ούτε διάβασμα ούτε τίποτα.

Και τώρα?
Πωπω μια ζέστη... Σκάει ο τζίτζικας.
Κάτσε να σηκωθώ...

Ωχ! Τί ζαλάδα είνσι αυτή!
Λες και ήπια κάβα χτες το βράδυ!

Μαμά, τι κάνεις?
Μαγειρεύεις?
Να σε βοηθήσωωω???

...

Να μαμά, κοίτα, έπλυνα τα μαρούλια!
Τώρα? Να στεγνώσω τις ντομάτες? Αμέσως!

Μαμά, γιατί χαμογελάς?
Πού κάνω δουλειές?

Ε να μη κουράζεσαι όλη την ώρα...
Να πάω μπάνιο?

Πού να τρέχω τώρα...
Ναι, το ξέρω ότι είναι πέντε βήματα η θάλασσα, αλλά με ρωτάς αν μπορώ να κάνω 5 βήματα?

Τί, υπερβάλλω?

Αχ μαμά, δε ξέρω...
Μάλλον δίκιο έχεις...
Αλλά νιώθω μια κούραση...

Θα μου περάσει ε?
Σωστά, σε λίγο θα 'μαι περδίκι!

Τα παιδιά τι κάνουν?
Πού να ξέρω? Δε μιλήσαμε από χτες.
Θα πήγαιναν πρώτα για μπάνιο και μετά κάπου αλλού, δε θυμάμαι, αλλά οι ώρες δε με βόλευαν... Όχι, δε μαλώσαμε, ξέρεις από πότε έχουμε να μαλώσουμε?

Απλά δεν έχω και πολλή όρεξη τώρα...

Έχει και μια ζέστη... Καμίνι γίναμε...

Tuesday, June 10, 2008

Ξεκαθάρισμα Λογαριασμών

Λοιπόν, τώρα, χωρίς υπεκφυγές.
Είμαστε οι δυο μας, εσύ κι εγώ, και το ξέρεις.
Θα σ' το πω για πρώτη φορά και τελευταία:

ΣΕ ΞΕΧΝΑΩ.
Ναι, ναι, καλά άκουσες, σε ξεχνάω.
Δεν το περίμενες ε?
Κι εγώ, αν κάποιος πριν δυο μήνες μου έλεγε ότι θα σταματούσα να σε σκέφτομαι, θα έβαζα τα γέλια.
Τώρα κουνώ το κεφάλι με απάθεια...

Ναι σου λέω, ακόμα δε με πιστεύεις, έχω αρχίσει να σε ξεχνάω!
Η εικόνα σου δεν είναι πια ξεκάθαρη.
Δε θα μπορούσα πλέον να σε ζωγραφίσω όπως έκανα παλιά.
Ακόμα κι η φωνή σου, αυτή η φωνή που αγάπησα, ακόμα κι αυτή έχει αρχίσει να κάνει "χρατς", σαν παλιός δίσκος βινυλίου.

Τί; Μη μου πεις ότι ξαφνιάσεσαι; Ότι δεν το περίμενες αυτό από μένα!
Στο κάτω κάτω, γιατί να με ξεχάσεις εσύ και να σε θυμάμαι εγώ;
Νομίζεις ότι μ' αρέσει, ότι τη βρίσκω να υποφέρω;
Καλέ μου, κάνεις λάθος...

Ή μήπως είχες την εντύπωση ότι θα τρέχω από πίσω σου σαν σκυλί, λαχανιάζοντας και κουνώντας την ουρά;
Σου έχω νέα, το αγαπημένο μου ζώο είναι η γάτα.
Ευέλικτη και ανεξάρτητη.
Χαδιάρα μ' όσους την αγαπούν, σκληρή για τους εχθρούς της.

Αν είσαι εχθρός μου;
Όχι ακριβώς.
Δε νιώθω ότι σε μισώ, όχι, αυτό πρέπει να το καταλάβεις.
Δεν είναι μίσος αυτό που νιώθω, όχι, δεν είναι...

Είναι μια αδιαφορία, ναι, αδιαφορία, και ίσως, μια απορία, αν τελικά άξιζε που έγινα ράκκος...

Αυτά που λες, λοιπόν φίλε μου, αυτά που λες...
Μια μέρα θα σε θυμάμαι και θα είσαι μία ανάμνηση, όχι απαραίτητα γλυκιά, ίσως γλυκόπικρη, αλλά τουλάχιστον, ανώδυνη...

Ναι βέβαια! Για το τέλος, το κλισέ μου θα το πω:
Καλή σου τύχη, φίλε μου, και καλη ζωή.

.